Zastosowanie analizy regresji łącznej do badania stabilności genotypów w doświadczeniach wieloletnich - Oliveira, Amílcar; Oliveira, Teresa; Mejza, Stanisław; Mexia, João T. (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2008)
Interakcja genotypowo-środowiskowa jest jednym z głównych źródeł różnic w plonowaniu odmian. Istnienie i zakres interakcji determinuje przydatność odmian w różnych środowiskach. Częściowo możemy ją wyjaśnić poprzez niektóre cechy charakteryzujące środowisko takie jak np.: roczna wielkość opadów, temperatura powietrza, częstość występowania chorób, żyzność gleby. W celu wyjaśnienia interakcji genotypowo-środowiskowej wykorzystujemy w pracy informację zawartą w dwuwymiarowej tabeli danych, stosując przy tym następujące metody statystyczne: analiza regresji łącznej, algorytm naprzemienny Zig-Zag, estymacja parametrów równań regresji oraz testy jednoczesne Scheffego, Tukeya i Bonferroniego. Ponadto dyskutujemy użyteczność metody regresji łącznej do selekcji odmian w doświadczeniach pojedynczych oraz w doświadczeniach wielokrotnych i wieloletnich. Rozważania teoretyczne ilustrujemy danymi pochodzącymi z Portugalskiej Sekcji Hodowli Roślin. Dane dotyczą badania stabilności plonu 22 genotypów owsa (Avena sativa L.) na podstawie doświadczeń przeprowadzonych w sześciu miejscowościach w latach 2002, 2003 i 2004.