Długotrwałe przechowywanie nasion jako metoda zachowania odmian i materiałów hodowlanych buraka cukrowego - Kużdowicz, Kamila (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2004)
Długotrwałe przechowywanie nasion odmian i materiałów hodowlanych buraka cukrowego rozpoczęto w 1981 roku. Próby nasion o znanej zdolności kiełkowania, po dosuszeniu do ok. 7% zawartości wody zamykano próżniowo w pojemnikach szklanych i umieszczano w komorze do długotrwałego przechowywania o temperaturze -15°C w Banku Genów w Radzikowie. W 1989, 2001 i 2002 roku przeprowadzono kontrolne badania zdolności kiełkowania nasion zgodnie z metodyką opracowaną przez ISTA. Określono średnią zdolność kiełkowania nasion, współczynnik zmienności V oraz indeks zachowania zdolności kiełkowania. Największy jego wzrost po 20 latach przechowywania stwierdzono w materiale hodowlanym M-105-2x (172,0) oraz u odmiany Dieckmann 7920 (130,6) po 19 latach. Analiza uzyskanych wyników, w odniesieniu do większości badanych prób wykazała dużą skuteczność stosowanej obecnie metody długotrwałego przechowywania cennych zasobów genowych buraka w postaci materiału siewnego.