Charakterystyka mieszańców pszenicy z jęczmieniem (X Tritordeum Ascherson et Graebner) w warunkach klimatycznych Europy Środkowej - Martinek, Petr; Ohnoutková, Ludmila; Vyhnánek , Tomáš; Bednář , Jan (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2003)
Analizowano trzynaście genotypów tritordeum heksaploidalnego (2n = 4x = 42; AABBHchHch) i dwa genotypy oktoploidalnego (2n = 4x = 56; AABBDDHchHch). Genotypy te wysiewano wiosną w latach 1999–2001 razem z wzorcowymi odmianami pszenicy jarej Sandra i Saxana. W latach 1999 i 2000 wysiano je również jako zboże ozime wraz ze wzorcami pszenicy ozimej Astella i Brea oraz źródłami wysokiej zawartości białka — pszenicami Nap Hal, Atlas 66 i Lancota. Średnie plony z upraw jarych wyniosły: 1,99 t/ha dla tritiordeum 6x, 0,98 t/ha dla tritordeum 8x oraz 6,75 t/ha i 6,85 t/ha dla pszenic Sandra i Saxana. Tritordeum w siewie jarym dojrzewało późno i nierównomiernie ze względu na bylinowy charakter Hordeum chiloense, z którego udziałem powstało. Większość badanych genotypów uległo też naturalnej infekcji sporyszem (Claviceps purpurea), co wskazuje na wyższy procent otwartego kwitnienia. Łagodne zimy 1999/2000 i 2000/2001 nie uszkodziły zasiewów tritordeum. Uprawy ozime plonowały następująco: tritordeum 6x — 2,97 t/ha, tritordeum 8x — 1,88 t/ha, Astella — 8,78 t/ha, Brea — 7,45 t/ha. Jaryzacja ozimin ograniczyła znaczenie opóźnionego dojrzewania. Wyższe plony tritordeum z siewu jesiennego sugerują możliwość wytworzenia form ozimych dla warunków Europy Środkowej. U mieszańców tych stwierdzono również, w warunkach polowych, wyższą odporność na rdzę liściową i septoriozę niż u wzorcowych odmian pszenicy. Zawartość białka u tritordeum z upraw jarych wyniosła średnio 19,6% u form 6x, 19,0% u form 8x, a u pszenic Sandra i Saxana po 14,1%. W ziarnie zebranym z upraw ozimych wartości te wyniosły odpowiednio dla form 6x i 8x 19,2% i 18,8%, a dla wzorcowych pszenic Astella i Brea 10,2% i 11,9%. Było to również więcej, niż w pszenicach Nap Hal, Atlas 66 i Lancota (odpowiednio 17,5%, 17,0% i 16,3%) uznanych za źródła wysokiej zawartości białka. Zawartość niezbędnych aminokwasów (Liz, Fen, Wal, Leu, Ileu, Met, i Tre) w ziarnie tritordeum też była nieco wyższa. Interesująca była wysoce istotna zwyżka zawartości cystyny (Cys-S-S-Cys) w plonach z zasiewów zarówno jarych jak i ozimych. Mniejsza objętość bochenków chleba z tritordeum (heksaploidalnego) w porównaniu do uzyskanych z mąki pszennej sugeruje, że roślina ta będzie nadawała się raczej do wykorzystania na pasze. Wysoka zawartość karotenoidów u tritordeum powoduje żółte zabarwienie mąki i miąższu chleba. Dyskutowana jest możliwość wytworzenia i szerszego wykorzystania form ozimych tritordeum w Europie Środkowej.