Analiza cech ilościowych u mutantów jęczmienia jarego uzyskanych przy wykorzystaniu metody H. bulbosum - Rybiński, Wojciech (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2003)
Donorem mutacji były rośliny pokolenia M1 uzyskane z dwu- i sześciorzędowej odmiany jęczmienia jarego a środkiem mutagennym którym traktowano ziarniaki był N-nitroso-N-metylo-mocznik (MNU). Rośliny M1 krzyżowano z Hordeum bulbosum, a po 14 dniach niedojrzałe zarodki hodowano w kulturze in vitro doprowadzając do uzyskania roślin DH. Pośród uzyskanych roślin wybierano zmutowane formy które po rozmnożeniu były przedmiotem doświadczeń polowych i opracowań statystycznych. Przeprowadzona analiza statystyczna w okresie trzech kolejnych lat wykazała, że dla cech struktury plonu pod względem wartości średnich, wartości skrajnych i współczynnika zmienności zmutowane linie DH znacznie różniły od wartości uzyskanych dla form wyjściowych. Analizując wartości kontrastu między mutantami dwurzędowymi i dwurzędową odmianą Maresi najwyższe, statystycznie istotne wartości kontrastu uzyskano dla półkarłowych mutantów M53 i M50. Mutanty te ponadto charakteryzowały się poprawioną odpornością na wyleganie i zbliżonym do formy wyjściowej terminem dojrzewania. Pośród mutantów sześciorzędowych najbardziej od odmiany Klimek pod względem badanych cech różniły się mutanty o skróconej długości źdźbła: M62 i M63.