Nawożenie ziemniaka jadalnego biomasą międzyplonów w warunkach środkowo-wschodniej Polski - Płaza, Anna; Ceglarek, Feliks; Królikowska, Milena A.; Próchnicka, Małgorzata (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2009)
W pracy przedstawiono wyniki badań z lat 2002–2005 mające na celu określenie wpływu międzyplonów na plon i strukturę plonu ziemniaka jadalnego w warunkach środkowo-wschodniej Polski. W doświadczeniu badano następujące kombinacje nawożenia międzyplonem: obiekt kontrolny (bez nawożenia międzyplonem), obornik, wsiewka międzyplonowa (koniczyna czerwona, życica wielokwiatowa), międzyplon ścierniskowy (rzodkiew oleista, rzodkiew oleista — mulcz). W biomasie międzyplonów oznaczono zawartość suchej masy i makroelementów (N, P, K, Ca i Mg). W pierwszym roku po nawożeniu międzyplonami uprawiano ziemniaki jadalne odmiany Rywal. Podczas zbioru ziemniaka określono plon ogólny i handlowy, a po zbiorze strukturę plonu bulw. Otrzymane wyniki badań pozwalają stwierdzić, iż spośród badanych międzyplonów najwięcej suchej masy wprowadziła do gleby życica wielokwiatowa, a makroelementów koniczyna czerwona. Wartość nawozowa koniczyny czerwonej przewyższała a rzodkwi oleistej przyoranej jesienią dorównywała wartości nawozowej obornika. Największy udział frakcji bulw jadalnych i sadzeniaków, a najmniejszy udział frakcji bulw małych w plonie odnotowano na obiekcie nawożonym koniczyną czerwoną.