Polimorfizm białek gliadynowych i gluteninowych a zmienność cech technologicznych u mieszańców orkiszu i pszenicy zwyczajnej - Waga, Jacek; Stachowicz, Maria; Kraska, Katarzyna (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2009)
Czterdzieści osiem linii mieszańcowych orkiszu i pszenicy zwyczajnej (Oberkummler Rotkorn × LAD 480) analizowano pod kątem zróżnicowania białek zapasowych (gliadyn i glutenin wysokocząsteczkowych [HMW]) oraz ważniejszych cech jakościowych: liczby sedymentacji, procentowej zawartości białka ogółem, zawartości glutenu, a także właściwości reologicznych określonych na podstawie analizy farinograficznej i ekstensograficznej. Badane linie podzielono na trzy grupy. Każda grupa obejmowała po dwa, blisko spokrewnione biotypy. Rośliny w obrębie grupy były jednolite fenotypowo natomiast biotypy różniły się gliadynami kontrolowanymi przez dwa alleleliczne warianty w obrębie jednego locus. Na podstawie testu t Studenta stwierdzono istotne zróżnicowanie średnich wartości liczby sedymentacji biotypów różniących się pod względem białek warunkowanych przez locus Gli B2 (chromosom 6B) oraz brak takiego zróżnicowania w przypadku locus Gli B1 (chromosom 1B). Z kolei biotypy różniące się pod względem trzech loci (Gli B1, Gli D1 oraz Gli A2) oraz podjednostek glutenin [HMW] (5+10 i 2+12 kontrolowanych chromosomem 1D) wykazywały znaczne zróżnicowanie większości cech technologicznych — liczby sedymentacji, procentowej zawartości białka ogółem oraz parametrów reologicznych. Uzyskane wyniki dowodzą, że bloki białek gliadynowych warunkowanych przez locus Gli B2 są silnie powiązane ze zmiennością cech jakościowych co sugeruje możliwość ich wykorzystania do selekcji genotypów mieszańcowych o lepszych właściwościach technologicznych.