Ocena tolerancyjności na glin siewek mieszańców BC1 (Avena sativa L. × Avena fatua L.) × Avena sativa L. - Skrzypik, Anna; Prażak, Roman; Chrząstek, Maria (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2009)
W rodzaju Avena L. występuje duże zróżnicowanie międzygatunkowe i wewnątrzgatunkowe pod względem tolerancyjności na toksyczne stężenia jonów glinu. Celem pracy była ocena tolerancyjności na glin 8 rodów mieszańcowych BC1 (Avena sativa L. × Avena fatua L.) × Avena sativa L. oraz ich komponentów rodzicielskich. Nasiona badanych form kiełkowano na bibule filtracyjnej w szalkach Petriego uzupełnionych roztworem wodnym glinu w stężeniach: 0 (kontrola) i 40 mg dm-3, w środowisku zakwaszonym (pH 4,2). Badano wpływ jonów glinu na kiełkowanie nasion oraz na maksymalną długość systemu korzeniowego, liczbę korzeni i maksymalną długość liści 10-dniowych siewek. Na podstawie pomiarów długości systemu korzeniowego wyznaczono indeks tolerancji glinu (IT) według zmodyfikowanego testu Wilkinsa. Z przeprowadzonych badań wynika, że glin silnie ograniczał wzrost korzeni siewek, przyczyniając się do zwiększenia ich liczby oraz nieco słabiej wpływał na wzrost liści. Nie odnotowano istotnego wpływu badanego stężenia glinu na energię i zdolność kiełkowania nasion. Najwyższą tolerancyjnością na toksyczne stężenie jonów glinu wykazał się jeden z genotypów rodzicielskich owsa głuchego A. fatua L. nr 73 oraz odmiany owsa siewnego A. sativa L. — Kasztan, Kwant, Karol i Farys. Mieszańce charakteryzowały się pośrednim poziomem tolerancyjności. Wśród nich najwyższą tolerancyjnością wyróżnił się mieszaniec Farys × A. fatua L. nr 73 × Farys. Najmniej tolerancyjne na glin okazały się genotypy owsa głuchego A. fatua L. nr 75, 77, 83 i 84.