Wpływ poziomu nawożenia mineralnego i ochrony chemicznej zasiewów na plonowanie pszenicy ozimej wysiewanej po sobie na rędzinie - Pałys, Edward; Korzeniowski, Mirosław; Kraska, Piotr; Krusińska, Beata; Ryń, Zofia (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2007)
Badania polowe przeprowadzono w latach 2000–2002 w Gospodarstwie Doświadczalnym Bezek niedaleko Chełma należącym do Akademii Rolniczej w Lublinie. W badaniach przedstawiono wpływ trzech poziomów nawożenia oraz czterech poziomów chemicznej ochrony łanu na plon ziarna pszenicy ozimej odmiany Mikon uprawianej w stanowisku po pszenicy. Stwierdzono, że pszenica ozima wytwarzała istotnie większy plon ziarna jedynie w obiektach zwiększonego poziomu nawożenia mineralnego oraz ochrony łanu. Istotnie większą masę ziaren w kłosie oraz MTZ stwierdzono w obiektach zwiększonego poziomu ochrony chemicznej łanu. Zwiększone nawożenie mineralne wpłynęło na zwiększenie długości kłosa pszenicy. Uzyskane wyniki dowodzą, że w warunkach umiarkowanie zwiększonego nawożenia mineralnego (N — 120, P — 26,2, K — 66,4, Mg — 18,1 kg∙ha-1) i ochrony chemicznej (zaprawa nasienna, 2 fungicydy, graminicyd, herbicyd) łanu możliwy jest dwukrotny wysiew pszenicy ozimej na rędzinie. Dalsze zwiększanie poziomu nawożenia mineralnego (N — 160, P — 34,9, K — 83,2, Mg — 30,1 kg∙ha-1) i ochrony chemicznej (dwie zaprawy nasienne, 3 fungicydy, graminicyd, herbicyd) łanu nie zmieniało istotnie plonu ziarna pszenicy ozimej.