Uzyskanie stabilnych linii hodowlanych tytoniu z czynnikami odporności na różne izolaty wirusa Y ziemniaka (PVY) od dzikiego gatunku Nicotiana africana Merxm. - Doroszewska, Teresa (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2007)
Badania nad przeniesieniem odporności na wirus Y ziemniaka (Potato virus Y, PVY) z dzikiego gatunku Nicotiana africana Merxm do tytoniu uprawnego prowadzono w pokoleniach BC2 – BC2F6. Badania cytologiczne obejmowały ustalenie liczby chromosomów mitotycznych, obserwacje konfiguracji mejotycznych i badanie żywotności pyłku w kolejnych pokoleniach mieszańcowych. Obserwowano zmienną liczbę chromosomów mitotycznych w poszczególnych pokoleniach. Wraz z eliminacją chromosomów pochodzących z N. africana następował wzrost żywotności pyłku. Stabilne 48-chromosomowe linie stwierdzono w pokoleniu BC2F4. W badaniach odpornościowych prowadzonych w warunkach szklarniowych, przy użyciu bardzo wirulentnego szczepu YNZ obserwowano wzrost udziału roślin odpornych w kolejnych pokoleniach BC2, BC2F1 i BC2F2. W wyniku selekcji prowadzonej w obrębie dalszych pokoleń BC2F3–BC2F6 w kierunku odporności na YN w warunkach naturalnej infekcji polowej, wyodrębniono linie (BPA) odporne bądź tolerancyjne na występujące izolaty wirusa Y ziemniaka. Inokulacja stabilnych linii BPA, przy użyciu sześciu izolatów należących do różnych szczepów nie wywołały objawów nekrotycznych, natomiast część roślin wykazywała przejaśnienia nerwów i wirus był wykrywany metodą serologiczną. Przeprowadzone badania odpornościowe uzyskanych linii hodowlanych wykazały, że ich odporność jest wyższa niż odmian uprawnych N. tabacum, co przejawia się brakiem reakcji nekrotycznych na roślinie, natomiast nieco niższa niż użytego do transferu odporności gatunku N. africana. Jednakże w sytuacji coraz częstszych infekcji, przejawiających się objawami nekrotycznymi odmian w obrębie N. tabacum, uzyskane linie stanowią cenny materiał hodowlany.