Analiza dialleliczna cech ilościowych mieszańców F1 kukurydzy (Zea mays L.) - Kuriata, Rafał (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2006)
Badano 8 linii wsobnych i 28 mieszańców otrzymanych w wyniki krzyżowania w układzie półdiallelicznym wg drugiej metody Griffinga. Doświadczenia założono metodą losowanych bloków w 3 powtórzeniach w trzech miejscowościach w latach 2001–2002. Ziarno wysiano punktowo na 2 rzędowych poletkach o powierzchni 5 m2 w rozstawie rzędów 75 cm. W okresie wegetacji wykonano następujące pomiary: wysokości roślin i wysokości osadzenia pierwszej kolby, długość kolby, grubość kolby, masa ziaren z kolby. Po zbiorze określono zawartość suchej masy w ziarnie i plon ziarna. Wykazano istotne interakcje miejscowości i lat dla wszystkich badanych cech. Analizując efekty ogólnej zdolności kombinacyjnej wyróżniono linię S245, charakteryzującą się korzystnymi efektami GCA, które jednak nie są stabilne, oraz linię K2577A, która cechuje się stabilnym efektem GCA dla zawartości suchej masy. Wśród badanych kombinacji linii rodzicielskich na uwagę zasługuje mieszaniec S245×S43523, którego charakteryzują dodatnie i stabilne efekty SCA. W dziedziczeniu większości badanych cech stwierdzono przewagę działania genów nieaddytywnych nad genami o działaniu addytywnym.