Plonowanie form nagich i oplewionych jęczmienia jarego i owsa w mieszankach i siewie czystym na glebie kompleksu pszennego bardzo dobrego - Szmigiel, Aleksander; Oleksy, Andrzej (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2005)
W pracy przedstawiono wyniki trzyletniego ścisłego doświadczenia polowego założonego w latach 2000–2002 w Prusach koło Krakowa na terenie Stacji Doświadczalnej Katedry Szczegółowej Uprawy Roślin Akademii Rolniczej w Krakowie. Badaniami objęto formy nagie i oplewione owsa Akt i Chwat oraz jęczmienia Rastik i Rodos uprawiane w siewie czystym i 50% mieszanki każdej z odmian owsa i jęczmienia, u których oceniano wielkość plonowania, elementy struktury i zawartość białka w ziarnie. Badania wykazały, że oplewione formy owsa i jęczmienia jarego plonowały istotnie lepiej niż formy nieoplewione. Owies Chwat plonował o 58% wyżej niż forma nieoplewiona, a plon ziarna jęczmienia oplewionego Rodos był o 11% wyższy niż nieoplewionego Rastik. W zasiewach mieszanych najwyższym poziomem plonowania charakteryzowała się mieszanka oplewionej formy owsa i jęczmienia, której plon ziarna był istotnie mniejszy od owsa oplewionego Chwat. Spośród mieszanek najniżej plonowała mieszanka nagoziarnistych form owsa i jęczmienia, której poziom plonowania był istotnie większy w porównaniu do owsa Akt uprawianego w siewie czystym. Uprawa zbóż w mieszankach zwiększała poziom plonowania od 5,7% do 8,9% w porównaniu ze średnim plonem komponentów z siewu czystego. Nieoplewione odmiany owsa i jęczmienia jarego charakteryzowały się większą zawartością białka w ziarnie niż oplewione. Ziarno badanych odmian owsa i jęczmienia z zasiewów mieszanych charakteryzowało się zbliżoną zawartością białka w porównaniu do zawartości w ziarnie z siewu czystego.