Przydatność do zakiszania zielonki traw C-4 w różnych fazach wegetacji - Majtkowski, Włodzimierz; Majtkowska, Gabriela; Piłat, Jarosław; Mikołajczak, Jan (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2004)
Oceniono przydatność do zakiszania różnych gatunków i odmian traw typu C-4 fotosyntezy. Badania składu chemicznego traw obejmowały określenie poziomu suchej masy, substancji organicznej, białka surowego, włókna surowego, związków bezazotowych wyciągowych, węglowodanów strukturalnych — frakcji neutralno detergentowej (NDF) i frakcji kwaśno detergentowej (ADF) według standardowych metod (AOAC 1995), węglowodanów rozpuszczalnych w wodzie metodą Lane-Eynona z modyfikacjami Nizowkina i Jemialinowej (Ładoński i Gospodarek, 1986), pojemność buforową zielonek (Weissbach, 1992, 1998), współczynnik fermentacji (Weissbach, 1998). W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że trawy typu C-4 charakteryzowały się wyższym poziomem suchej masy niż rodzime gatunki traw C-3. Poziom białka surowego w trawach C-4 był niższy niż u traw C-3. Frakcja węglowodanów strukturalnych (NDF, ADF) była dominującym składnikiem suchej masy traw. Zawartość węglowodanów rozpuszczalnych w wodzie w trawach C-4 jest niższa niż u gatunków rodzimych (z wyjątkiem gatunku Miscanthus sacchariflorus), pomimo tego zielonki należały do surowców łatwo kiszących. Wysoki udział węglowodanów strukturalnych w zielonce wskazuje na konieczność zakiszania zielonek we wczesnych fazach wegetacji i zastosowania chemicznych lub enzymatycznych dodatków do zakiszania.