Znaczenie nawozów zielonych z międzyplonów wsiewek i słomy w uprawie buraka cukrowego: Część I. Zachwaszczenie plantacji buraka cukrowego - Buraczyńska, Danuta; Ceglarek, Feliks (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2004)
Celem badań była ocena wpływu biomasy międzyplonu wsiewki (obiekt kontrolny bez masy organicznej, obornik, międzyplon wsiewka: lucerna chmielowa, życica westerwoldzka, lucerna chmielowa + życica westerwoldzka) i słomy jęczmiennej (obiekt bez słomy, obiekt ze słomą) na zachwaszczenie plantacji buraka cukrowego. Doświadczenie polowe przeprowadzono w latach 1997–2000 w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym w Zawadach, na glebie kompleksu zbożowo-pastewnego mocnego, metodą split-block w trzech powtórzeniach. W eksperymencie badano: skład gatunkowy, liczbę i powietrznie suchą masę chwastów w łanie buraka cukrowego po jego wschodach i w terminie zbioru. Zachwaszczenie buraka cukrowego w kombinacjach nawożonych organicznie było istotnie mniejsze w odniesieniu do obiektu kontrolnego. Działanie biomasy mieszanki lucerny chmielowej z życicą westerwoldzką na ograniczenie zachwaszczenia buraka cukrowego po wschodach było zbliżone do wpływu obornika, a w terminie zbioru korzystniejsze od obornika. Dominującymi gatunkami chwastów w zasiewach buraka cukrowego po wschodach były: Agropyron repens, Chenopodium album, Echinochloa crus-galli, Galium aparine, Viola arvensis. W terminie zbioru buraka cukrowego na większości badanych obiektów występował: Agropyron repens, Amaranthus retroflexus, Chenopodium album, Solanum nigrum, Stellaria media.