Uprawa kukurydzy na ziarno w Kotlinie Sądeckiej - Szmigiel, Aleksander; Kiełbasa, Stanisław (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2004)
Badania nad możliwością uprawy kukurydzy na ziarno w Kotlinie Sądeckiej prowadzono na glebie kompleksu zbożowo-górskiego w miejscowości Nawojowa na wysokości 365 m. n.p.m., w latach 1998–2000. W badaniach wykorzystano dwie odmiany wczesne; Esslia (FAO-170) i Jana (FAO-190), oraz 4 odmiany średnio wczesne; Ela (FAO-210), Mieszko (FAO-230), KLG 2210 (FAO-230) i LG 2190 (FAO-240). Nawożenie mineralne w ilości 80 kg P2O5∙ha-1, 90 kg K2O∙ha-1 i 80 kg N∙ha-1 stosowano przedsiewnie, pogłówne nawożenie azotem wynosiło 40 kg N∙ha-1. W warunkach prowadzonych badań polowe wschody kukurydzy były słabe, duże ubytki roślin między wschodami a zbiorem spowodowały, że obsada roślin w czasie zbioru była znacznie niższa od planowanej. Uzyskany plon ziarna wynoszący średnio od 6,60 do 8,11 t z ha należy uznać za wysoki. Duże różnice w plonie ziarna wystąpiły w poszczególnych latach. Badania nie dały jednoznacznej odpowiedzi dotyczącej doboru odmian, gdyż te plonowały bardzo różnie w poszczególnych latach. Najwyższe plony ziarna uzyskano w roku o niskich opadach w czasie wegetacji oraz temperaturze powietrza wyższej od średniej wieloletniej. Zawartość wody w ziarnie w czasie zbioru wahała się od 26,1% do 45,6% w zależności od roku badań i odmiany. Zawartość białka w ziarnie wynosiła od 7,06 do 9,35% w zależności od odmiany i przebiegu pogody w poszczególnych latach.