Historia hodowli owsa w Polsce - Spiss, Ludwik (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2003)
Hodowla owsa na ziemiach polskich rozpoczęła się w końcu XIX wieku. Ze względu na dużą liczbę koni, znaczenie tego gatunku w uprawie było wtedy znacznie większe niż obecnie. Przed drugą wojną światową był uprawiany na powierzchni ponad 2 milionów hektarów. Już wtedy jednak zwracano uwagę na znaczenie owsa w żywieniu ludzi. Pierwszymi polskimi odmianami owsa były: Sobieszyński, Najwcześniejszy Niemierczański i Teodozja. Wyhodowane w latach dwudziestych XX wieku odmiany: Biały Mazur i Udycz Żółty uprawiano u nas do lat siedemdziesiątych. Brak dopływu dobrych polskich rodów hodowlanych spowodował, że w latach 1975 i 1976 w rejestrze były wyłącznie odmiany zagraniczne. Począwszy od 1979 r. do rejestru zaczęto wpisywać coraz lepsze polskie odmiany, wśród których największe znaczenie w uprawie w latach osiemdziesiątych miały Markus i Dragon.