Poziom agrotechniki a struktura i plon nasion rzepaku jarego - Budzyński, Wojciech; Jankowski, Krzysztof (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2003)
W pracy przedstawiono rolę elementów struktury plonu w kształtowaniu plonu nasion rzepaku jarego chronionego i niechronionego przed szkodnikami uprawianego przy różnym poziomie nawożenia azotem. W ocenie związku pomiędzy plonem nasion a komponentami wykorzystano analizę współczynników ścieżek. Ochrona rzepaku jarego przed szkodnikami uratowała średnio 5,9 dt nasion z 1 ha. Nie stwierdzono, aby zwiększenie poziomu nawożenia azotem zwiększało regenerację przez rzepak jary uszkodzeń owadzich. Rzepak zareagował istotnym przyrostem plonu nasion do najwyższej dawki azotu. Efektywność 1 kg azotu była największa w zakresie dawek do 80 kg·ha-1. Przekroczenie tego poziomu obniżyło aż 2-krotnie efektywność 1 kg N. Plon rzepaku chronionego przed szkodnikami owadzimi był dodatnio skorelowany z liczbą łuszczyn na 1 m2 i liczbą nasion w łuszczynie oraz ujemnie z masą 1000 nasion. W rzepaku niechronionym główną rolę w kształtowaniu plonu odgrywała liczba nasion w łuszczynie. Przy niskim poziomie odżywienia azotem (dawka 80 kg·ha-1) plon nasion rzepaku jarego kształtowały wszystkie jego składowe (w przypadku masy 1000 nasion współczynnik ścieżki był ujemny). Przy wysokim poziomie nawożenia (120–160 kg N·ha-1) bezpośredni wpływ na plon nasion rzepaku jarego miała tylko liczba nasion w łuszczynie.