Ocena przydatności preparatów skrobi ziemniaczanej ekstrudowanej do adsorpcji miedzi, ołowiu i cynku - Tomaszewska-Ciosk, Ewa; Boruczkowski, Tomasz; Zdybel, Ewa; Dróżdż, Wioletta; Boruczkowska, Hanna (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2012)
Celem pracy było określenie zdolności skrobi ekstrudowanej do adsorpcji miedzi, ołowiu i cynku. Skrobię ziemniaczaną oraz jej mieszaninę z skrobią acetylowaną poddano procesowi ekstruzji w jednoślimakowym ekstruderze laboratoryjnym w trzech wariantach temperaturowych. Wytworzone ekstrudaty po godzinnym kondycjonowaniu w wodzie destylowanej umieszczano w roztworach jonów metali zawierających w litrze: A) 0,1 mg Cu, 0,1 mg Pb, 0,1 mg Zn; B) 1 mg Cu, 1 mg Pb, 1mg Zn; C) 50 mg Cu, 50 mg Pb, 50 mg Zn; i przetrzymywano przez okres: 1, 5 i 10 dni. Po tym czasie oznaczano zawartość metali w ekstrudatach i ich właściwości mechaniczne. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że najwyższymi wartościami właściwości mechanicznych charakteryzowały się preparaty sporządzone ze skrobi naturalnej w najniższej temperaturze ekstruzji. Dodatek skrobi acetylowanej i zwiększenie temperatury procesu skutkowały obniżeniem właściwości mechanicznych badanych preparatów. Preparaty wytworzone w najniższej temperaturze ekstruzji nie ulegały zbryleniu ani deformacji w trakcie trwania eksperymentu. Najwięcej metali kumulowały ekstrudaty sporządzone z mieszanin skrobi naturalnej z 30% dodatkiem skrobi acetylowanej sporządzone w średniej temperaturze procesu ekstruzji.