Wpływ adiuwantów na plonowanie i ograniczenie zachwaszczenia na plantacji ziemniaka - Gugała, Marek; Zarzecka, Krystyna; Zadrożniak, Bogumiła (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2010)
Wyniki pochodzą z dwóch serii badań polowych przeprowadzonych w Rolniczej Stacji Doświadczalnej Zawady należącej do Akademii Podlaskiej w Siedlcach. Doświadczenia założono w układzie split-plot w trzech powtórzeniach. W latach 1999–2001 czynnikami doświadczenia były: I rzędu — sposoby odchwaszczania: 1. obiekt kontrolny — pielęgnacja mechaniczna; 2. pielęgnacja mechaniczna + Sencor 70 WG + Fusilade Super 125 EC; 3. pielęgnacja mechaniczna + Sencor 70 WG + Fusilade Super 125 EC + adiuwant Olbras 88 EC. Czynnik II rzędu — odmiany ziemniaka: Ania, Baszta i Rywal. Natomiast w latach 2002–2004 badanymi czynnikami były: I rzędu — systemy uprawy (uprawa tradycyjna i uprawa uproszczona); II rzędu — sposoby odchwaszczania: 1. obiekt kontrolny — pielęgnacja mechaniczna; 2. pielęgnacja mechaniczna + Barox 460 SL + Fusilade Forte 150 EC; 3. pielęgnacja mechaniczna + Barox 460 SL + Fusilade Forte 150 EC + adiuwant Atpolan 80 EC. Celem badań było określenie wpływu adiuwantów na ograniczenie zachwaszczenia w uprawie ziemniaka. Najbardziej efektywne w ograniczaniu zachwaszczenia zarówno w pierwszej, jak i w drugiej serii badań, okazały się warianty: 2., gdzie zastosowano mieszanki herbicydów: Sencor 70 WG + Fusilade Super 125 EC (seria pierwsza) oraz Barox 460 SL + Fusilade Forte 150 EC (seria druga) i wariant 3., gdzie zastosowano mieszanki herbicydów z dodatkiem adiuwanta: Sencor 70 WG + Fusilade Super 125 EC + Olbras 88 EC (seria pierwsza) oraz Barox 460 SL + Fusilade Forte 150 EC + Atpolan 80EC (seria druga).