Wpływ odmiany i temperatury przechowywania ziemniaków na wielkość strat masy bulw - Czerko, Zbigniew (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2009)
Celem doświadczenia było określenie strat przechowalniczych nowych odmian ziemniaka (w latach 2004-2007) przechowywanych w 3 różnych temperaturach 3°C, 5°C i 8°C. Po zakoń¬czonym sezonie przechowalniczym (po 6 miesiącach) określano ubytki naturalne, straty wywołane rozwojem chorób oraz kiełkowaniem. Określono termin rozpoczęcia kiełkowania oraz intensywność wzrostu kiełków podczas przechowywania w temperaturach 3°C, 5°C i 8°C. Średnio, ubytki naturalne ziemniaków przechowywanych w temperaturze 3oC i 5oC były na tym samym poziomie. tj. 6,7–6,8%. Wyższa temperatura przechowywania (8°C) powodowała istotne zwiększenie ubytków naturalnych (8,7%). Średnie straty spowodowane rozwojem chorób wynosiły od 0,5% do 7,5%. Odmiany: Augusta, Velox, Clarissa, Felka Bona i Pirol, miały straty na poziomie nie przekraczającym 1,0%. Początek kiełkowania ziemniaków zależał od temperatury przechowywania i od odmiany. Ziemniaki przechowywane w temperaturze 8°C zależnie od odmiany rozpoczynały kiełkowanie od 3 dekady listopada (Nora) do 3 dekady stycznia (Clarissa, Syrena). Po okresie przechowywania długość kiełków wynosiła od 15 mm (Clarissa) do 166 mm (Velox). Temperatura przechowywania 5°C spowodowała opóźnienie terminu kiełkowania średnio o 2 miesiące w stosunku do przechowywania w temperaturze 8°C. Ziemniaki przechowywane w temperaturze 3°C z wyjątkiem odmiany Nora i Velox nie rozpoczęły kiełkowania. Straty w wyniku kiełkowania poszczególnych odmian wynosiły od 0,1% do 1,5%. Większość odmian (Augusta, Clarissa, Felka Bona, Pirol, Kuklik, Nora, Velox) uzyskało wysoką ocenę trwałości przechowalniczej na 8 i 9 punktów w skali 9°, najniżej na 2 punkty została oceniona odmiana Krasa.