Wpływ terminu i gęstości siewu na wielkość i strukturę plonu pszenicy ozimej - Weber, Ryszard; Podolska, Grażyna (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2009)
Celem pracy była analiza wpływu gęstości i terminu siewu na plon ziarna i jego składowych sześciu odmian pszenicy ozimej w warunkach uprawy bezpłużnej. Doświadczenie przeprowadzono w latach 2005–2007 na glebach zaliczanych do kompleksu żytniego dobrego. Analizowano następujące czynniki doświadczenia: Czynnik I — Terminy siewu pszenicy ozimej a) 14–16 września (siew wczesny); b) 1–3 października (siew w optymalnym terminie); c) 15–17 października (siew opóźniony); Czynnik II — dwie gęstości siewu: 11 — 300 ziaren na 1 m-2; 12 — 450 ziaren na 1 m-2; Czynnik III — odmiany pszenicy ozimej: Finezja, Rywalka, Kobiera, Satyna, Bogatka i Zawisza. Siewy wczesne w porównaniu do optymalnego terminu nie wpłynęły na obniżenie plonów odmian pszenicy Natomiast w warunkach siewu opóźnionego o dwa tygodnie odmiany reagowały znacznym spadkiem plonów. Niezależnie od terminu siewu, istotnie wyższym plonowaniem w porównaniu do innych odmian wyróżniała się Satyna. Odmiany Satyna i Zawisza wykazywały nawet tendencję do wyższych plonów w warunkach siewów wczesnych niż w optymalnym terminie. Wyższe plony odmiany Satyna w uprawie uproszczonej w porównaniu do pozostałych odmian uwarunkowane były zwiększoną masą i liczbą ziaren z kłosa oraz liczbą kłosów z jednostki powierzchni. Finezja, Rywalka i Kobiera wykazywały porównywalne plony niezależnie od gęstości siewu, natomiast pozostałe odmiany odznaczały się wyższym plonowaniem przy zwiększonej gęstości siewu.