Porównanie dwóch metod oceny stopnia porażenia kiełków ziemniaka patotypem 1(D1) grzyba Synchytrium endobioticum (Schilb.) Perc. - Przetakiewicz, Jarosław (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2008)
W doświadczeniu użyto 5 zagranicznych odmian ziemniaka, które wykazywały polową odporność na patotyp 1(D1) Synchytrium endobioticum. Oceniono stopień porażenia kiełków odmian ziemniaka w warunkach laboratoryjnych metodą Glynne-Lemmerzahla i Spieckermanna. Przy użyciu pierwszej metody, 2 odmiany (Calla oraz Banba), zaklasyfikowano do słabo odpornych (od st. 0 do II/III). Pozostałe 3 odmiany (Orbit, Magda i Nancy), zakwalifikowano do słabo podatnych (od st. 0 do I). W metodzie Spieckermanna wszystkie z pięciu wymienionych odmian wykazywały pełną odporność laboratoryjną. Otrzymane wyniki wskazują na brak możliwości zróżnicowania testowanych odmian przy użyciu metody Spieckermanna. Metoda ta nie pozwala na wyróżnienie odmian takich, które wykazują częściową odporność lub podatność na testowany patotyp S. endobioticum. Zastosowanie metody Glynne-Lemmerzahla pozwala na taką identyfikację wśród testowanych odmian.