Reakcja kilku nowych odmian ziemniaka na nawożenie azotem - Trawczyński, Cezary (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2007)
Celem doświadczeń przeprowadzonych w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, Oddział Jadwisin było poznanie reakcji na nawożenie azotem nowych odmian ziemniaka Bartek, Clarissa, Pirol, Syrena, Monsun, Ślęza, Cekin, Tajfun, Ursus, Gandawa oraz określenie wpływu zróżnicowanego poziomu nawożenia azotem na udział bulw dużych w plonie, a także zawartość skrobi i azotanów w bulwach. Badania przeprowadzono na glebie nawożonej organicznie słomą i poplonem gorczycy białej. W badaniach stosowano 5 poziomów nawożenia azotem: 0, 50, 100, 150 i 200 kg N·ha-1 oraz stały poziom fosforu — 52,3 kg P·ha-1 i potasu 149,4 kg K·ha-1. Dla odmian wyznaczono dawki azotu maksymalne i zalecane oraz określono ich efektywność. Uzyskane wyniki pozwoliły na wyodrębnienie 3 grup odmian: o małych, średnich i dużych wymaganiach w stosunku do azotu. Stwierdzono także, że dla odmian Ursus, Gandawa i Ślęza zalecana dawka azotu wynosiła 100 kg N·ha-1, dla odmian Bartek, Clarissa, Tajfun, Syrena i Monsun — 120 kg N·ha-1, a dla odmian Cekin i Pirol 140 kg N·ha-1. Efektywność agronomiczna maksymalnej dawki azotu wahała się od 34 do 118 kg bulw na 1 kg N i była mniejsza od 3 do 11 kg bulw w porównaniu do dawki zalecanej. Zawartość azotanów w bulwach oraz udział bulw dużych w plonie wzrastały, natomiast zawartość skrobi obniżała się w miarę podwyższania dawki azotu. Największy udział bulw dużych w plonie stwierdzono u odmiany Syrena (22%) a największą zawartością azotanów charakteryzowały się bulwy odmian: Syrena i Cekin.