Porównanie przydatności metod Glynne-Lemmerzahla i Spieckermanna do oceny odporności ziemniaka (Solanum tuberosum L.) na Synchytrium endobioticum (Schilb.) Perc. patotyp 1 (D1) dla potrzeb testów masowych - Przetakiewicz, Jarosław; Kopera, Katarzyna (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2007)
Porównano przydatność metod stosowanych do oceny odporności w warunkach laboratoryjnych na patotyp 1 (D1) S. endobioticum (metody Glynne-Lemmerzahla i Spieckermanna). W doświad¬czeniach użyto 6 rodów ziemniaka o znanej wysokiej podatności na patotyp 1. W metodzie Glynne-Lemmerzahla jako inokulum zastosowano świeże narośla rakowe zawierające sorusy (zespoły zarodni letnich). W drugiej metodzie do infekcji użyto kompostu zawierającego przetrwalnikowe (zimowe) zarodnie grzyba. Zarówno jedną jak i drugą metodą potwierdzono podatność testowanych rodów ziemniaka. Jednak tylko przy użyciu metody Glynne-Lemmerzahla potwierdzono wysoką podatność wszystkich badanych rodów na raka ziemniaka (patotyp 1). Pełna ocena przydatności obu metod będzie możliwa po porównaniu wyników porażenia dla rodów lub odmian wzorcowych ziemniaka o znanym stopniu odporności: o pełnej (odporność laboratoryjna i polowa) i pośredniej (tylko odpor¬ność polowa).