Efekty oddziaływań brzegowych w doświadczeniach z owsem wysiewanym w różnych gęstościach - Rudnicki, Franciszek; Gałęzewski, Lech (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2006)
W latach 2002–2004 badano efekty oddziaływań brzegowych na poletkach doświadczalnych z uprawą owsa w czterech gęstościach siewu (140, 280, 420 i 560 ziaren/m2). Poletka rozdzielone były ścieżkami o szerokości 30 cm. Wykazano, że rośliny owsa rosnące w skrajnych rzędach sąsiadujących z ścieżką rozdzielającą poletka doświadczalne wytwarzają większą biomasę, wyższe źdźbła, dorodniejsze wiechy, silniej się krzewią i lepiej plonują niż rośliny rosnące w zwartym łanie wnętrza poletek. Najsilniej efekt taki ujawnił się w świeżej masie pojedynczych roślin, plonie ziarna oraz krzewieniu produkcyjnym owsa. Na glebie kompleksu żytniego dobrego nasilenie oddziaływań brzegowych na poletkach doświadczalnych jest duże i zależy od warunków meteorologicznych w sezonie wegetacyjnym owsa, a największe wartości osiąga w warunkach posusznych. Wraz z zagęszczaniem siewu owsa od 140 do 420 ziaren·m-2 zwiększały się efekty oddziaływań brzegowych na poletkach doświadczalnych, natomiast nie wzrastały one przy większej gęstości siewu (560 ziaren·m-2). Przy zbiorze plonu z całych poletek efekty oddziaływań brzegowych znacząco wpływały na ocenę rzeczywistego plonu ziarna owsa w doświadczeniach, powodując zawyżenie tej oceny średnio o 0,88 t·ha-1 (o 20,5%). Zmniejszeniu błędu oceny plonu ziarna owsa w doświadczeniach sprzyja stosowanie możliwie dużych jednostek eksperymentalnych o kształcie zbliżonym do kwadratu lub zbieranie plonu z pominięciem rzędów skrajnych poletek przylegających do ścieżek.