Działanie nawozowe obornika i międzyplonów wsiewek stosowanych pod burak cukrowy : Część III. Koncentracja suchej masy i makroskładników w biomasie buraka cukrowego - Buraczyńska, Danuta (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2003)
Eksperyment polowy przeprowadzono w latach 1993–1996 w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym w Zawadach, na glebie kompleksu zbożowo-pastewnego mocnego, metodą split-block. Badano oddziaływanie dwóch czynników: masy przyorywanego międzyplonu wsiewki (resztki pożniwne, cała biomasa) oraz różnych form nawożenia organicznego (kontrola bez nawożenia organicznego, obornik, międzyplon wsiewka: koniczyna czerwona, lucerna chmielowa, życica wielokwiatowa, koniczyna czerwona + życica wielokwiatowa, lucerna chmielowa + życica wielokwiatowa) na koncentrację suchej masy i makroskładników w korzeniach i liściach buraka cukrowego. W opracowaniu porównano także wpływ obornika z oddziaływaniem międzyplonów na zawartość suchej masy i makroskładników w buraku cukrowym. Użyźnianie stanowiska całą biomasą międzyplonów, w stosunku do resztek pożniwnych, spowodowało istotny spadek zawartości suchej masy w korzeniach i liściach, a istotny wzrost koncentracji azotu ogółem i potasu w korzeniach i liściach oraz wapnia w liściach buraka cukrowego. Niezależnie od masy przyorywanego międzyplonu, formy nawożenia organicznego, w większości przypadków zwiększyły zawartość suchej masy, azotu ogółem, potasu, wapnia i sodu w korzeniach i liściach, fosforu w korzeniach oraz magnezu w liściach buraka cukrowego. Oddziaływanie resztek pożniwnych i całej biomasy międzyplonów wsiewek, w porównaniu z obornikiem, na koncentrację suchej masy, azotu ogółem i potasu w korzeniach i liściach, a także zawartość wapnia, magnezu i sodu w liściach buraka cukrowego było istotnie zróżnicowane.