Genetyczne uwarunkowania niektórych cech pszenżyta ozimego - Grzesik, Helena; Gut, Magdalena; Węgrzyn, Stanisław; Cygankiewicz, Andrzej (Biuletyn Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin, 2003)
W latach 1996–1999 oceniano pod względem odporności na porastanie, wczesności (liczba dni do kłoszenia i do kwitnienia), wysokości roślin oraz cech technologicznych — liczby opadania, liczby sedymentacji i zawartości białka ogółem 73 form heksaploidalnego pszenżyta ozimego — 65 linii uzyskanych w Zakładzie Roślin Zbożowych Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Krakowie oraz 8 odmian. Obliczono współczynniki genetycznego uwarunkowania (H), współczynniki zmienności badanych cech oraz korelacje fenotypowe i genotypowe pomiędzy nimi. Największe zróżnicowanie badanych obiektów zaobserwowano w przypadku liczby opadania, a następnie odporności na porastanie najmniejsze zaś, w odniesieniu do białka. Współczynniki uwarunkowania genetycznego (H) były na ogół wysokie od 0,78 do 0,96. Współczynniki korelacji genotypowych były bardzo zbliżone do współczynników korelacji fenotypowych, co wynika z faktu, że współczynniki odziedziczalności badanych cech były wysokie, zatem korelacja fenotypowa jest warunkowana przede wszystkim korelacją genotypową (Węgrzyn, 1983).